نگاه دلم (لحظه های چشم انتظاری )
چه آسان می توان آورد روی کاغذ ای یار__ چه آسان می توان نوشت دوستت دارم بسیار

من در خیال  با  تو

      کاخی  از عشق   ساختم

من تنها در آن کاخ 

          دل و دین  خود    باختم

در آنجا رخ  زیبای  تو

              نمایان بود ای دوست

تنها ترا می دیدم 

       به هر سوکه  نظر انداختم

چنین که تواند کند تصویر

                        در خواب  و خیال

آنچه از برای تو

        در آن  مکان  پاک  افراختم

به امیدآنکه قدم رنجه کنی و

                     درآئی درخانه چشم

دیدگانم را در آن کوچه 

                 در آن  گذرگاه انداختم

اگر ببینی مرا

            همچنان درگیر زندگی و زنده ام

قسمتی  از غصه ها  را

            در  اوراقها   انداختم

این دفتر با من

              رفیق است و می کشد بار  مرا

با همین  دفتر

        گاه  می سوختم   و  می گداختم

با اینها می شوم 

               اندکی آرام وساکت وخاموش

 بدین صورت من

           به دردها و درمانها پرداختم

چگونه توانی 

             نگیری از یار دیرینت خبر هیچ

مرا نبینی  فقط  به تو

                 فقط  تنها به تو پرداختم

گفتم  خواهی  کنم

                   این  کاخ  عشق  را خراب

گفت هر چه خواهی  کن

                    که  من هیچ   نباختم

گفت اینها  هستند  سراب،

                   خیالی  روی    آب

تو بی مهابا  آمدی 

                      من  همچون   تو   نتاختم

گفتم  دل  به  تو بستم 

                        همیشه درکنارتو هستم

گفت در خیالی هنوز

                      من  به دگری  دل باختم

--***

چون    سخن   به   اینجا  رسید

               آهی سوزناک ازسینه ام بیرون جهید

گویی  خنجری  بر  قلبم   نشست

                   راه  نفس کشیدن را برویم  بست

ای  خنجر قلب  مرا  پاره   کن

                    یا  درد  مرا  تو    چاره    کن

رها  کن مرا  از  این   زندگی

                     خسته ام از این همه  واماندگی

گویی گیر کرده ام   در یک قفس

                  نفس به سختی می رود پیش وپس

شد  جهان  روبرویم   تیر و تار

                      آرام  نخواهد  کرد مرا هیچ کار

این  روح  شد سنگین   بر  تنم

                      چگونه   آن  را از تن  بر کنم

روح  من  دیگر  سرگردان شده

                      گویی به این سو آنسو پران شده

روح من حالا جایگاهش کجاست

                        این  چنین  پریشان آیا   رواست

روح  من آرام  باش  آرام   گیر

                           تا کی  توانی  بود  اسیر، درگیر



ارسال شده در تاریخ : پنج‌شنبه 28 اردیبهشت 1391 :: 18:40 :: توسط : habibs

درباره وبلاگ
جمله ی دوستت دارم آنقدر در درونم می گردد که توان بر زبان راندنم نیست شکوه از آنکه یادم نداد بر آن شدم به نوک قلم به فریادش در آورم تا دگر عمر در حسرت این نگذرد نمی خواهم با من به گور سپرند جمله ی به این زیبایی را
نويسندگان
پيوندها

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید